چو دستت به چیز تو نبودرسان

نخواهم بدان سربدن شاد نیز

ندانم که یابد بدو دسترس

مرا بهره باری شمارست و بس

چه چیز تو باشد چه آن کسان

غم و رنج من هر که آرد به یاد

نباشد به آکندن گنج شاد