همی تاخت از پیش او گونه گون

ز نظاره کشور پر از جوش گشت

بسا کس ز دیدارش بی هوش گشت

بی اندازه هر کس خورش ز آزمون

دو چندان که یک مرد برداشتی

وی آسان به یک دم بیوباشتی

وزآن پس مهان را همه خواند شاه