چو جان شد،کشان افکنندش به خاک

چنینست، مر مرگ را چاره نیست

بر جنگ او لشکر و باره نیست

گرامیست تن تا بود جان پاک

به جای بلند ار ز مه برتریم

چو مرگ آید از زیر خاک اندریم

جهان کشته زاریست با درنگ و بوی