بدو گفت شاه ای یل پیل زور

بهو را بیاورد و بردار کرد

تنش را به تیر سواران بدوخت

کرا بند بد کرده بآتش بسوخت

که چشم بد اندیش باد از تو دور

چنانی هنر از دل و زور و رآی

که امید ما از تو آید به جای