برفتند ز ایوان فرخنده کی

به جام دمادم کشیدند نوش

چه بر هوش و دل باده چیزی گرفت

سران را سر از بزم سیری گرفت

چه سرمست تنها چه با رود و می

همی بود یک هفته تا با سپاه

سپهبد شد آسوده از رنج راه