که بس ماند از دور شیون به سور

بترس از نهان رشک وز کینه ور

به گفتار هر کس دل از ره مبر

گمان ها همه راست مشمر ز دور

به زنهاریان رنج منمای هیچ

به هر کار در داد و خوبی پسیچ

ز سوگند و پیمان نگر نگذری