وزان جایگه کرد جیحون گذار

سوی شیرخانه به شادی و کام

که خوانی ورا بلخ بامی به نام

به کیلف شد از بلخ گاه بهار

همه ماورالنهر تا مرز چین

شمردندی آن گاه توران زمین

از آموی و زم تا به چاچ و ختن