ز شادی رخ دهر شاداب کرد

ز فرخ فریدن با فر و داد

که بستد ز ضحاک شاهنشهی

جهان شد ز بیداد و از بد تهی

گذر بر سر آب شاداب کرد

چو از رود بگذشت بفکند رخت

چهان پر گل و سبزه دید و درخت