ببستست گردون زمین را کمر

و ز آن جای با بزم و شادی و رود

همی رفت تا نزد ایلاق رود

یکی رود کز سیم گفتی مگر

به دیدار که موج و دریا نشیب

به تک چرخ کردار و طوفان نهیب

چوباد از شتاب و چو آتش ز جوش