بر آن مرز خاقان یغر شاه بود

بی آزا بگذشت از او با سپاه

گذر کرد از آن سوی خرگاهیان

به تاتار زد خیمه ناگاهیان

که تاج بزرگش بر ماه بود

ز گردان کین جوی سیصد هزار

سپه داشت شایسته کارزار