طرازنده گدش سپاهی بزرگ

چو از شهر رفتی برون گاه گاه

به چوگان و گوی از به نخچیرگاه

بدی صد هزاران سران سترگ

هزارانش بالا به پیش اندرون

به برگستوان و زره گونه گون

ده و شش هزار از مهان سرای