همی تاخت اشک گلاب و عبیر

بگو باژ بپذیر، یا رزم ساز

به دست دبیر اندرون شد قلم

یکی ابر زرین کش از مشک نم

ز صحرای سیمین ز دریای قیر

چو غواص زی در داننده راه

همی زد به دریای معنی شناه