من اینجا و او رزمکوش آمدست

گله هر چه بدش از برادر پسر

سپهدار گفت اینست غمری دلیر

کز اینسان از سر خویش سیر

همانا که خونش به جوش آمدست

یکست ابلهان را شتاب و شکیب

سواران بد را چه بالا چه شیب