میان در کمربند مالیده تنگ

بسوزانمش در تف آفتاب

همان ترک بیرون زد ازصف چوشیر

گزیزنده یاب ابلقی تند زیر

به چاچی کمان در نهاده خدنگ

خروشان نمود او ز دور آستی

که پیش ای اگر مرمرا خواستی