همی اندک اندک فرستند باز

از او تا نپردازی اندر شکست

سپه را مده سوی تاراج دست

چوبینی که دشمن زپس رخت وساز

گر از درد باشند بیمار و سست

گر از خستگی ها به تن نادرست

وگر کم بود کس که جنگی بود