ور از رزمگه کاهل آیند پیش

گر از خستگی ها به تن نادرست

وگر کم بود کس که جنگی بود

وگر از علف راه تنگی بود بود

حمله هاشان نه بر جای خویش

بدین وقت ها رای آویختن

فزون کن که خواهند بگریختن