سرشکش همه گوهر و قیر شد

زسیمش تن و، سرزمشک و عبیر

به نوشین دو لب برزد ازمشک دم

ز پر سرمه دیده ببارید نم

گهر دانش و قیر زنجیر شد

تو گفتی که تند اژدهایی ز زر

که بر گنج دانش نهادست سر