گهر دانش و قیر زنجیر شد

به نوشین دو لب برزد ازمشک دم

ز پر سرمه دیده ببارید نم

سرشکش همه گوهر و قیر شد

تو گفتی که تند اژدهایی ز زر

که بر گنج دانش نهادست سر

از آن گنج یاقوت و در خرد