ز دهلیز تا پردۀ شهریار

دو رویه سپه دید و بالا و پیل

کشیده به درگاه گرگ و نهنگ

به زنجیرها بسته شیر و پلنگ

فروزنده شمع از دو رو صد هزار

فرستاده چون چهرۀ شه بدید

زمین بوسه داد آفرین گسترید