تو گر چه بزرگی و با تاج و تخت

دل اندر میانست کاو مهترست

ز پیرامن چشم خونست و پوست

میان اندرست آنکه بیننده اوست

فریدون مه از تو به فرهنگ و بخت

نشان بر فزونی گنج و سپاه

همین بس که هست او ز تو باژ خواه