به هامون یلان نعره برداشته

زده کله بر کشته کرکس در ابر

طمع کرده روبه به مغز هژبر

ز که دیدبان دیده بگماشته

بدینگونه تا شب نیامد فراز

نچیدند کس دامن رزم باز

چو آن آتشین گوی را تیره شب