در شهر لشکر بیاراستند

نشستند یک روزه ره باز پس

بر آن مرز شهری دلارام بود

که آن شهر را خامجو نام بود

ز هر گوشه دیگر سپه خواستند

چو زد آتش از کورۀ سبز تاب

شد آن تازه گلهای گردون گلاب