بپوشید باران سنگ آفتاب

نهادند هر سو یکی رزمگاه

ببد باره پر دایره سر به سر

ز بس جوشن و گونه گون سپر

ز پیکان فرو ریخت پر عقاب

چنان نوک ناوک همی مغز دوخت

که بر سر همی ترگ ازو برفروخت