درش زر و بیحاده بر زر زرد

به بازار بتخانه ای نغز دید

که بود از بلندی سرش ناپدید

زمین جزع و دیوار ها لاژورد

به دهلیز گه طاقش از آبنوس

که برجش همی ماه را داد بوس

همه خم طاق از گهر پرنگار