که خاک از بر تارکت ریختی

نیارست بد کرد کاو از سپاه

بد از ویژگان فریدون شاه

چه شورست گفت این که انگیختی

سپهبد ترا دار فرمود جای

برو نزد او زود و پوزش فزای

قباد از بزرگی بر آشفت و گفت