کند سرکشی، این رسد بر سرش

که گر فریدون خود شه فرخ اوست

ز دار اندر آویزش آهخته پوست

ندا کن که آن کس که بر مهترش

ورا با گروهش به هم هرکه بود

همان جا کشیدند بر دار زود

خوی زشت فرجام کار این کند