همه برد پیش نریمان گرد

سلیح و طرایف ز هر گونه چیز

چو خورشید بر شیر بنهادگاه

میان پیشش اندر بخم کرد ماه

به مهر آفرین کرد و بر وی شمرد

بدو گفت ما پیش تو بنده ایم

که و مه دل از مهرت آکنده ایم