ببارید بر مغز سنگ گران

هوا گشت زنبور خانه ز تیر

شد از سنگ باران رخ خور چو قیر

همی جنگ عراده از هر کران

همان ابر که بار() پیکار ساز

که بارانش از زیر بد بر فراز

درختیست گفتی روان قلعه کن