به رخنه سپه سر نهادند زود

ز زخمش سر کوه پر ماز شد

بن باره سر تا سر آهون زدند

نگون باره بر روی هامون زدند

ز دزدان بکشتند هر کس که بود

به سالار دزدان چو بشتافتند

به کنجیش در خانه ای یافتند