بسی دادش امید و چندی نواخت

به شمشیر از ایرانیان کینه خواه

سپهبد ورا گشت از آن مهر دوست

بدانست کز دل هواخواه اوست

هم آنجا که بد کار لشکر بساخت

که بد شهر با لشکری یار او

همه خشنو از خوب کردار او