طلایه چو دیدند بگریختند

سبک جست با خنجر از پیل زیر

زدش بر سر و ترگ و خفتان کین

به دو نیم شد مری با اسپ و زین

کس از بیم جان در نیاویختند

جهان پهلوان نیز برگشت باز

که شب تنگ بد نبد رزم ساز