وز آن جا به شهر فغفور شد

ببارید بر بنده باران تیر

سرش را ز تن برد و بردار کرد

تنش را خور گرگ و کفتار کرد

بر آسود و از رنجگی دور شد

به بدرود کردن فرستوه شاه

در آن هفته بد با نریمان به راه