ورا سال گیریم از اختر به فال

یکی افسرش برنهاده به سر

بدو گفت داریم ما هر کسی

در این گاو مروای فرخ بسی

بدو فرخت باد گوییم سال

به زرش چنان کاو نکاهد زرنگ

مکاه و مسای از فراوان درنگ