به گوهرش بادی گرامی چنوی

بدو فرخت باد گوییم سال

به زرش چنان کاو نکاهد زرنگ

مکاه و مسای از فراوان درنگ

بدین بوی گیتی ز تو مشکبوی

بدینسان سپر غم چو آن ارغوان

سرت سبز و رخ لعل و بختت جوان