خروسی بر او کرده از زر زرد

چراغ فروزنده گردش هزار

به آلت همه سیم و بسد نگار

ستونی میانش در از لاژورد

ز هر سو در آن گنبد آبنوس

زدی هر زمان یک خروش آن خروس

چو مردی چراغی شدی او فراز