ازو چارصد را به پرده سرای

سپه داشت گردان خنجر گزار

هزار و صد و شصت شه پیش اوی

بدند از سپاهش همه خویش اوی

زدندی همه کوس و زرینه نای

بدش رسم هر روز فرشی دگر

ز شاهانه دیبای چینی به زر