کاین عیش نیست درخور اورنگ خسروی

این قصه عجب شنو از بخت واژگون

ما را بکشت یار به انفاس عیسوی

خوش وقت بوریا و گدایی و خواب امن

چشمت به غمزه خانه مردم خراب کرد

مخموریت مباد که خوش مست می روی

دهقان سالخورده چه خوش گفت با پسر