ز بس گونه گونه درفش سپاه

ز پیکان دل و چشم کیوان فکار

زمین آنکه از بر بد از زیر شد

جهان را دل از خویشتن سیر شد

بهاریست گفتی همه رزمگاه

ز تیغ اندرون برق و باران ز تیر

ز گرد ابر تیره ز خون آبگیر