سپه بازگشت از دو سو بی درنگ

نمود از سر کوه خمیده ماه

چو از زر زین بر سیاه اسپ شاه

فروهشت شب دامن از روی جنگ

ببستند راه شبیخون به پیل

طلایه پراکنده شد بر دو میل

ز بس کز دو رو آتش افروختند