زمین پاک جنبان از آشوب و شور

کشیده صف و تیغ و خشت آخته

ز پولاد ده میل دیوار بود

بدو بر ز خشت و سنان خار بود

زمان خیره از نعرۀ خنگ و بور

هوا از درفشان درفش سران

چو باغ بهار از کران تا کران