هوا گرد چون قیر شد کوه کوه

تو گفتی که هر یک عروسیست مست

نوان و آستیها فشانان به دست

گرفتند رزمی گران همگروه

چنان کشته بر هر سوی انبار گشت

که هر جا که بد دشت دیوار گشت

ز بس نعره هر کوه نیمی بکاست