به هرکشور از خون دو صد چشمه خاست

چنان کشته بر هر سوی انبار گشت

که هر جا که بد دشت دیوار گشت

ز بس نعره هر کوه نیمی بکاست

زمانه شب و تیغ مهتاب شد

دل مرد چشم و سنان خواب شد

برافروخت از نعل اسپان گیا