دل مرد چشم و سنان خواب شد

ز بس نعره هر کوه نیمی بکاست

به هرکشور از خون دو صد چشمه خاست

زمانه شب و تیغ مهتاب شد

برافروخت از نعل اسپان گیا

بگردید بر که ز خون آسیا

بغرید کوس و بدرید کوه