وزآن ده که بد رسته نه خسته بود

به جندان شد و هر چه باید به کار

بیاراست از ساز جنگ و حصار

ز ترکان ز صد مرد ده رسته بود

همه کوه و غار و در و دشت و تیغ

بدافنده ترگ و سر و دست و تیغ

مرا فکنده را گرگ دل کرد پاش