بدافنده ترگ و سر و دست و تیغ

ز ترکان ز صد مرد ده رسته بود

وزآن ده که بد رسته نه خسته بود

همه کوه و غار و در و دشت و تیغ

مرا فکنده را گرگ دل کرد پاش

گریزنده را غول گفتی که باش

سرا پرده و خیمه و ساز چنگ