چو رفتی نثار شهنشاه کن

دو ثد دانه یاقوت و لعل آبدار

ز در و زبر جد دو ره صد هزار

بفرمود کاین با تو همراه کن

گره شد ز غم بر رخ شاه چین

ز کاهش چو افتاد بر ماه چین ()

ز خسته دل زار و چشم دژم