نریمان چو دید اشک فغفور و درد

گناه از چه بر چرخ گردان نهی

ز یزدان شمر نیک و بدها درست

که گردون یکی ناتوان همچو تست

رخش گشته ماننده برگ زرد

بد گفت مندیش چندان به راه

شکیب آر تا من سوم پیش شاه