اینک ز بنده دعوی و از محتسب گواهی

ساقی بیار آبی از چشمه خرابات

تا خرقه ها بشوییم از عجب خانقاهی

عمریست پادشاها کز می تهیست جامم

گر پرتوی ز تیغت بر کان و معدن افتد

یاقوت سرخ رو را بخشند رنگ کاهی

دانم دلت ببخشد بر عجز شب نشینان