نشستنگهی بود ایوان چهار

به پوزش سخن چند کردند یاد

نخستین گرفتند بر خوان نشست

پس از آن گه به بگماز بردند دست

ز هر گونه آراسته چون بهار

میان اندرون خانه رنگ رنگ

ز مینا گل او ز بیجاده سنگ