ز خوبان و از فرش وز تخت و گاه

سزا هر که را بود با او بهم

گهر داد و بالا و زر و درم

دگر هر چه بد اندر آن بزمگاه

ببخشود یکسر به فغفور چین

یکی کرسی نغز دادش جز این

ز زر بر سرش کودکی میگسار